بهینه سازی انگیزه و یادگیری دانش آموزان ابتدایی از طریق تحول در سنجش تکوینی

چکیدهسنجش تکوینی به عنوان ابزاری راهبردی در فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی تعیین کننده در تغییر پارادایم از «سنجش یادگیری» به «سنجش برای یادگیری» ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی رویکردهای نوین سنجش تکوینی و بررسی تاثیر آن ها بر دو مولفه کلیدی پیشرفت تحصیلی و انگیزه یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای بوده است. یافته های حاصل از تطبیق رویکردهای مختلف (از جمله بازخوردهای توصیفی، خودسنجی و همسال سنجی) نشان می دهد که برخلاف سنجش های تراکمی، سنجش های تکوینی با فراهم آوردن بستری برای اصلاح مستمر، کاهش اضطراب امتحان و افزایش خودکارآمدی، تاثیر معناداری بر ارتقای انگیزه درونی و موفقیت تحصیلی فراگیران دارند. در نهایت، این مقاله ضمن ارائه چارچوبی مفهومی از مدل های برتر، پیشنهاداتی را برای تلفیق این رویکردها با الگوهای آموزشی نوین در نظام آموزشی ابتدایی ارائه می نماید تا بستر لازم برای یادگیری عمیق و پایدار فراهم آید.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: سنجش تکوینی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، سنجش برای یادگیری ، بازخورد توصیفی.