بررسی کاربست رویکرد مشاوره ای در جلسات بازخورد نگارش دانش آموزان دبیرستان مشاوره ی نوشتاری

چکیده جلسات بازخورد انفرادی نگارش، علیرغم پتانسیل بالا برای بهبود مهارت های نوشتاری دانش آموزان، اغلب به دلیل روابط قدرت محور میان معلم و دانش آموز با چالش مواجه می شوند (Taylor, ۱۹۸۵: ۳). این پژوهش با هدف ارائه ی الگویی برای تبدیل این جلسات به فضایی موثر و همکارانه، به تبیین کاربست اصول و فنون مشاوره ای در فرایند بازخورد نگارش پرداخته است. این مقاله که با روش مروری و تحلیل مفهومی تدوین شده، نشان می دهد که چگونه ایجاد فضای پذیرش و همدلی (Rogers, ۱۹۵۷: ۹۸)، به کارگیری مهارت های گوش دادن فعال (همان گویه ریزی، رهبری، خلاصه سازی) و ساختاردهی هدفمند به جلسه، می تواند دانش آموز را از نقش یک گیرنده ی منفعل به یک کنشگر مستقل در فرایند نوشتن تبدیل کند (شریفی و گلزاری، ۱۳۹۷: ۱۴۵). نتیجه گیری می شود که اتخاذ رویکرد مشاوره ای توسط مشاوران و معلمان، نه تنها کیفیت بازخورد را ارتقا می دهد، بلکه به رشد خودآگاهی و توانایی حل مسئله در دانش آموزان نیز منجر می شود (میرزایی و طاهری، ۱۴۰۱: ۶۲) و در نهایت، هدف غایی آموزش یعنی پرورش یادگیرنده ی مادام العمر را محقق می سازد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: مشاوره ی آموزشی ، جلسات بازخورد نگارش ، رابطه ی یاری رسان ، مهارت های گوش دادن ، خودکارآمدی نوشتاری ، دانش آموز دبیرستان