تجربه زیسته نیروهای امدادی از پیامدهای روانی حوادث شغلی آسیب زا ، مرور نظام مند و فرا ترکیب مطالعات کیفی

چکیدهنیروهای امدادی به اقتضای ماهیت حرفه خود، به طور مکرر با مرگ، جراحت های شدید، خشونت، بلایا، تهدید جانی و موقعیت های پیش بینی ناپذیر مواجه می شوند. پیامدهای روان شناختی این رویدادها ممکن است از محیط عملیات فراتر رود و بر سلامت روان، روابط خانوادگی، عملکرد شغلی و هویت حرفه ای آنان اثر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف ترکیب و تفسیر یافته های مطالعات کیفی درباره تجربه نیروهای امدادی از پیامدهای روان شناختی رویدادهای آسیب زای شغلی انجام شد. این پژوهش با رویکرد مرور نظام مند و فراترکیب کیفی طراحی شد. مطالعات مرتبط با امدادگران، نیروهای جست وجو و نجات، کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی، پیراپزشکان، کارکنان آمبولانس و آتش نشانان شناسایی و براساس معیارهای از پیش تعیین شده بررسی شدند. داده های مطالعات منتخب با استفاده از روش سنتز مضمونی و از طریق کدگذاری یافته ها، تشکیل مضامین توصیفی و استخراج مضامین تحلیلی مقایسه و تفسیر شدند. نتایج نشان داد تجربه روان شناختی امدادگران در شش محور اصلی شامل شخصی شدن حادثه، فروپاشی احساس کنترل، تداوم حادثه پس از پایان عملیات، فاصله گیری و سکوت حرفه ای، نقش دوگانه سازمان در حمایت یا تشدید آسیب و بازسازی زندگی و هویت حرفه ای شکل می گیرد. شدت پیامدها تنها به ویژگی عینی حادثه وابسته نبود؛ بلکه همانندسازی با قربانی، احساس ناتوانی در نجات، تهدید امنیت شخصی، حمایت خانواده و همکاران و نحوه واکنش مدیران و سازمان نیز در تداوم یا کاهش آن نقش داشتند. براساس یافته ها، سلامت روان امدادگران باید بخشی از ایمنی شغلی، آمادگی عملیاتی و مدیریت منابع انسانی سازمان های امدادی تلقی شود. ایجاد خدمات تخصصی، محرمانه، مرحله ای و متناسب با فرهنگ حرفه ای می تواند به کاهش پیامدهای روان شناختی و تسهیل فرایند بازیابی کمک کند.