تاثیر بازی های حرکتی و فعالیت بدنی بر یادگیری و تمرکز پسران پایه اول

چکیدهپسران پایه اول به دلیل ویژگی های زیستی و سطح بالای نیاز به تحرک، در محیط های کلاسی سنتی اغلب با کاهش تمرکز و بی قراری روبه رو می شوند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازی های حرکتی و فعالیت بدنی هدفمند بر یادگیری و تمرکز پسران پایه اول انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه اول مدارس دولتی منطقه فلاورجان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. نمونه ای متشکل از ۶۴ دانش آموز پسر (۳۲ نفر گروه آزمایش و ۳۲ نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته، هر روز سه وقفه حرکتی ۶ تا ۹ دقیقه ای (شامل بازی های هماهنگی دوطرفه، حرکات ریتمیک، ایستگاه های تعادل و ادغام کوتاه محتوا با حرکت) دریافت کردند. ابزارها شامل آزمون توجه پیوسته CPT (روایی ۰٫۹۱ و پایایی ۰٫۸۸) و آزمون پیشرفت تحصیلی استاندارد پایه اول (روایی ۰٫۹۰ و پایایی ۰٫۸۷) بود. تحلیل داده ها با SPSS نسخه ۲۶ و آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج نشان داد بازی های حرکتی تمرکز را ۶۵٫۳ درصد و پیشرفت تحصیلی را ۵۱٫۸ درصد بهبود بخشید (F=۵۴٫۶۲، p<۰٫۰۰۱). فرصت هایی مانند افزایش زمان روی کار و کاهش رفتارهای مخل مشاهده شد، اما تهدیدهایی مانند نیاز به فضای ایمن و زمان بندی دقیق نیز گزارش گردید. یافته ها بر ضرورت ادغام منظم وقفه های حرکتی در برنامه روزانه پایه اول تاکید دارند.