بررسی رابطه هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، یادگیری مشارکتی و فناوری آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_1832
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
چکیدهدر عصر حاضر، نظام های آموزشی بیش از هر زمان دیگری با تحولات گسترده علمی، فناوری و اجتماعی مواجه شده اند و دیگر نمی توان موفقیت تحصیلی دانش آموزان را صرفا بر پایه توانایی های شناختی یا ضریب هوشی تبیین کرد. پژوهش های نوین در حوزه روان شناسی تربیتی و علوم آموزشی نشان می دهند که عملکرد تحصیلی دانش آموزان حاصل تعامل پیچیده ای از عوامل شناختی، هیجانی، اجتماعی و محیطی است. از این رو، رویکردهای جدید آموزشی بر توسعه همه جانبه شخصیت دانش آموزان، تقویت مهارت های زندگی، ایجاد تعاملات سازنده در محیط های یادگیری و بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین آموزشی تاکید دارند. در این میان، هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی، یادگیری مشارکتی و فناوری آموزشی به عنوان چهار مولفه اساسی در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری شناخته می شوند که می توانند به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار باشند. عملکرد تحصیلی یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی اثربخشی نظام های آموزشی محسوب می شود و بیانگر میزان دستیابی دانش آموزان به اهداف آموزشی، مهارت های شناختی، نگرشی و رفتاری است. عملکرد تحصیلی تنها به کسب نمرات بالا محدود نمی شود، بلکه شامل توانایی حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت، خودتنظیمی، انگیزش یادگیری، مسئولیت پذیری، مشارکت فعال در کلاس درس و توانایی انتقال آموخته ها به موقعیت های واقعی زندگی نیز می شود. بنابراین، ارتقای عملکرد تحصیلی مستلزم توجه هم زمان به ابعاد مختلف رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان است. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی، یادگیری مشارکتی و فناوری آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی، یادگیری مشارکتی و فناوری آموزشی به عنوان عوامل مکمل و اثرگذار، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. ایجاد هماهنگی میان این مولفه ها می تواند زمینه ساز شکل گیری محیط های آموزشی پویا، تعاملی و دانش آموزمحور و موجب رشد همه جانبه فراگیران شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه صادقی۱
۱- مشاور مقطع ابتدایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان اراک ناحیه ۱