بررسی نقش میانجی مهارت های زندگی در رابطه بین حمایت خانوادگی ، سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

چکیدهدوره کودکی، به ویژه سال های تحصیل در مقطع ابتدایی، یکی از حساس ترین و سرنوشت سازترین مراحل رشد انسان محسوب می شود. در این دوره، کودک علاوه بر کسب دانش و مهارت های آموزشی، بنیان های شخصیتی، اجتماعی، هیجانی و شناختی خود را نیز شکل می دهد. موفقیت در این مرحله نه تنها بر عملکرد تحصیلی فعلی دانش آموزان تاثیرگذار است، بلکه می تواند زمینه ساز سلامت روان، موفقیت اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان در سال های آینده باشد. از این رو، توجه به عوامل موثر بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی همواره یکی از موضوعات مهم در حوزه روان شناسی تربیتی، آموزش و پرورش و علوم رفتاری بوده است. سازگاری تحصیلی به توانایی دانش آموز در هماهنگ شدن با الزامات، قوانین، انتظارات و شرایط محیط آموزشی اشاره دارد. این مفهوم مجموعه ای از رفتارها، نگرش ها و مهارت هایی را در بر می گیرد که به دانش آموز کمک می کند تا با محیط مدرسه، معلمان، همسالان و فعالیت های آموزشی به طور موثر تعامل داشته باشد. دانش آموزانی که از سازگاری تحصیلی مطلوبی برخوردار هستند، معمولا انگیزه بیشتری برای یادگیری دارند، روابط اجتماعی مناسب تری برقرار می کنند، اضطراب کمتری را تجربه می کنند و در مواجهه با چالش های آموزشی از انعطاف پذیری بیشتری برخوردارند. در مقابل، ضعف در سازگاری تحصیلی می تواند به افت عملکرد آموزشی، کاهش انگیزه تحصیلی، مشکلات رفتاری، ترک تحصیل و بروز آسیب های روان شناختی منجر شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش میانجی مهارت های زندگی در رابطه بین حمایت خانوادگی، سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که حمایت خانوادگی و سلامت روان از عوامل مهم و تاثیرگذار بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی هستند و مهارت های زندگی در این میان نقش میانجی معناداری ایفا می کند. بنابراین، تقویت حمایت های خانوادگی و آموزش مهارت های زندگی می تواند زمینه ارتقای سلامت روان و افزایش سازگاری تحصیلی دانش آموزان را فراهم کرده و به بهبود عملکرد آموزشی و رشد همه جانبه آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، تفکر انتقادی ، خودتنظیمی یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان