درک معلمان از نقش بازی در یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی : یک مطالعه پدیدارشناسی

چکیدهپژوهش حاضر با عنوان «درک معلمان از نقش بازی در یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مطالعه پدیدارشناسی» با تمرکز بر تجربه های زیسته معلمان ابتدایی شهر دهدشت انجام می شود. مسئله اصلی پژوهش آن است که با وجود تاکید نظری و تربیتی بر اهمیت بازی در رشد شناختی، اجتماعی، عاطفی و ارتباطی کودکان، در بسیاری از کلاس های ابتدایی هنوز بازی به عنوان فعالیتی حاشیه ای، تفریحی یا جدا از یادگیری تلقی می شود؛ در حالی که مطالعات جدید نشان می دهند بازی می تواند انگیزه، مشارکت، تعامل، حل مسئله و یادگیری فعال دانش آموزان را تقویت کند. هدف اصلی این تحقیق، فهم عمیق ادراک معلمان ابتدایی از نقش بازی در فرایند یادگیری و شناسایی فرصت ها، چالش ها و پیامدهای آموزشی آن در کلاس درس است. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نوع پدیدارشناسی است و جامعه آماری آن شامل ۷۰۰ نفر از معلمان دوره ابتدایی شهر دهدشت می باشد. مشارکت کنندگان پژوهش به صورت هدفمند و بر اساس تجربه تدریس، آشنایی با روش های فعال آموزشی و تمایل به مشارکت انتخاب می شوند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته است و داده ها با روش تحلیل مضمون بررسی می شوند. مهم ترین نتایج نشان می دهد که معلمان، بازی را عاملی موثر در افزایش انگیزه یادگیری، کاهش اضطراب آموزشی، تقویت تعاملات گروهی، بهبود فهم مفاهیم درسی و پرورش مهارت های ارتباطی دانش آموزان می دانند؛ با این حال، کمبود زمان، تراکم محتوای درسی، محدودیت امکانات و نبود آموزش تخصصی برای طراحی بازی های آموزشی از چالش های اصلی اجرای آن محسوب می شود. بر این اساس، استفاده هدفمند از بازی می تواند یادگیری ابتدایی را معنادارتر، فعال تر و متناسب تر با نیازهای رشدی کودکان سازد. پژوهش های جدید نیز بر اثر بازی در مشارکت، یادگیری فعال و رشد همه جانبه دانش آموزان تاکید کرده اند.

کلیدواژه ها:

: بازی آموزشی ، یادگیری دانش آموزان ، معلمان ابتدایی ، پدیدارشناسی ، شهر دهدشت