بررسی سبک های فرزند پروری مقتدرانه ، مستبدانه و سهل گیرانه با اجتماعی شدن دانش آموزان دختر شهرستان شاهرود

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، رشد هیجانی و اجتماعی فرزندان ایفا می کند. شیوه تعامل والدین با فرزندان و نوع سبک فرزندپروری آنان، می تواند زمینه ساز رشد مطلوب یا بروز مشکلات رفتاری و اجتماعی در دوران نوجوانی باشد. از این رو، بررسی نقش شیوه های فرزندپروری در فرآیند اجتماعی شدن نوجوانان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شیوه های فرزندپروری و اجتماعی شدن دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان شاهرود انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان شاهرود در سال تحصیلی ۱۴۰۰ تشکیل دادند که از میان آنان، ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه شیوه های فرزندپروری بامریند (۱۹۶۷) و پرسشنامه اجتماعی شدن استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد سبک فرزندپروری مقتدرانه به طور مثبت و معنادار اجتماعی شدن دانش آموزان را پیش بینی می کند، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه پیش بینی کننده منفی و معنادار آن بودند. یافته های پژوهش بر اهمیت آموزش شیوه های صحیح فرزندپروری به والدین و توجه بیشتر مدارس و مراکز آموزشی به نقش خانواده در رشد اجتماعی نوجوانان تاکید دارد.