پیامدهای شناختی غفلت از هویت حقیقی بر نگرش توحیدی دانش پژوهان از دیدگاه قرآن با استفاده از اندیشه های تفسیری آیت الله جوادی آملی

در نظام معرفتی قرآن کریم، هویت انسان بر بنیاد دو ساحت جسمانی و روحانی استوار است و حقیقت وجودی او در بعد روحانی معنا می یابد. پژوهش حاضر با هدف تبیین پیامدهای شناختی غفلت از هویت واقعی و اثر آن بر نگرش توحیدی دانش پژوهان، با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از اندیشه های تفسیری آیت الله جوادی آملی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که نادیده گرفتن هویت حقیقی منجر به گسست میان «خود واقعی» و «خود مادی» شده و پیامدهای شناختی مخربی همچون از دست دادن ابزار های ادراکی، خودفراموشی، تقلیل در رویکرد شناخت شناسی، فروپاشی نظام استدلال و گسست از مرجعیت وحیانی، انحراف مرجعیت ادراکی و مغالطه در هویت و ...را به دنبال دارد. این وضعیت، با ایجاد سوگیری های معرفتی، نگرش توحیدی دانش پژوه را دچار کژتابی کرده و جهان بینی او را از مسیر سعادت به سمت تقابل با توحید سوق می دهد. لذا، بازشناسی هویت روحانی، از مهم ترین راهکارهای اصلاح فرآیندهای شناختی و صیانت از نگرش توحیدی در میان دانش پژوهان است.