تاثیر ارزشیابی توصیفی بر اضطراب امتحان دانش آموزان ابتدایی

هدف از این پژوهش، مرور نظام مند پیشینه پژوهشی و تبیین سازوکارهای تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به وجود شکاف پژوهشی در بررسی مولفه های مستقل این رویکرد، این مطالعه با تحلیل اسناد و یافته های موجود، به واکاوی رابطه میان ابزارهای ارزشیابی کیفی و سلامت روان دانش آموزان پرداخت. یافته های پژوهش نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی از طریق جایگزینی نمره با بازخوردهای مشروح، تمرکز بر پیشرفت فردی به جای مقایسه اجتماعی، و استفاده از ابزارهایی نظیر کارپوشه و خودسنجی، موجب تغییر ماهیت تجربه ارزیابی و ایجاد امنیت روانی می شود. نتایج حاکی از آن است که این رویکرد با کاهش فشار نمره محوری، اضطراب را از سطح بازدارنده به سطحی سازگار و تسهیل گر یادگیری کاهش می دهد. با این حال، اثربخشی این طرح مستلزم توانمندسازی معلمان و اصلاح نگرش خانواده ها از مدل های سنتی به رویکردهای فرایند محور است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، بازخورد کیفی.