بررسی اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر اضطراب امتحان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر ورزنه

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر اضطراب امتحان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر ورزنه بود.روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود.جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی شهر ورزنه که در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند بود. روش نمونه گیری به صورت تصادفی چندمرحله ای بود.بدین ترتیب تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام ۱۵ نفر) گمارش شدند.اطلاعات از طریق مقیاس های سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (۱۹۵۳) و اضطراب امتحان ابوالقاسمی و همکاران (۱۳۷۵) جمع آوری شد. پس از اجرای پرسشنامه ها گروه آزمایش مداخله آموزش مهارت های مثبت اندیشی را که برگرفته از سلیگمن(۲۰۱۵) می باشد درهشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در هرهفته دوجلسه و به مدت یک ماه دریافت کرد. برای آزمون فرضیه ها از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های مثبت اندیشی برافزایش سازگاری اجتماعی(۰.۰۵P< ، ۲۹.۰۲=F) وکاهش اضطراب امتحان(۰.۰۵P< ، ۸.۸۷=F) دانش آموزان اثربخش بوده است. بنابراین روش آموزش مهارت های مثبت اندیشی نقش قابل توجهی در کاهش اضطراب امتحان و افزایش سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی داشته است.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های مثبت اندیشی ، اضطراب امتحان ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی