اثربخشی مداخلات خرد مبتنی بر پرورش ذهنیت رشد توسط معلم بر خودکارآمدی تحصیلی و جهت گیری هدف دانش آموزان دارای افت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات خرد مبتنی بر پرورش ذهنیت رشد توسط معلم بر خودکارآمدی تحصیلی و جهت گیری هدف دانش آموزان دارای افت تحصیلی انجام شد. این مطالعه با طرح شبه تجربی (پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه) اجرا گردید. دانش آموزان دارای افت تحصیلی به صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش در طول کلاس های عادی، تحت مداخلات خرد معلم محور (شامل آموزش انعطاف پذیری عصبی، عادی سازی شکست و ارائه بازخوردهای فرایندمحور) قرار گرفت و گروه گواه آموزش های معمول را دریافت کرد. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که اعمال این مداخلات خرد، موجب افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی و جهت گیری تسلط گرایشی و همچنین کاهش معنادار اهداف ناسازگارانه (تسلط اجتنابی و عملکرد اجتنابی) در گروه آزمایش شده است؛ با این حال، تغییر معناداری در جهت گیری عملکردگرایشی مشاهده نشد. نتایج حاکی از آن است که تغییرات ساختاریافته و ظریف در ادبیات روزمره و نوع بازخورد معلمان، رویکردی مقرون به صرفه و بسیار موفق برای شکستن چرخه افت تحصیلی و بازیابی انگیزش و باورهای کارآمدی دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مداخلات خرد ، ذهنیت رشد ، خودکارآمدی تحصیلی ، جهت گیری هدف ، افت تحصیلی ، بازخورد معلم