نقش تفکر انتقادی در ارتقای کیفیت یادگیری در محیط های آموزشی

هدف از این پژوهش، بررسی و تبیین نقش راهبردی تفکر انتقادی در ارتقای کیفیت فرآیند یادگیری در محیط های آموزشی است. در سیستم های آموزشی سنتی که بر پایه یادآوری و انتقال صرف دانش استوارند، دانش آموزان اغلب در گروی حفظ کردن مطالب باقی می مانند؛ اما ورود تفکر انتقادی به محیط های یادگیری، پارادایم آموزشی را از «یادگیری سطحی» به «یادگیری عمیق» تغییر می دهد. این مطالعه نشان می دهد که تقویت مهارت های تحلیل، ارزیابی، استدلال و تفسیر، منجر به افزایش خودتنظیمی یادگیری، تقویت حافظه بلندمدت و توانایی حل مسئله در دانش آموزان می شود. یافته ها حاکی از آن است که با ادغام استراتژی های تفکر انتقادی در برنامه های درسی، نه تنها کیفیت یادگیری بهبود می یابد، بلکه دانش آموزان به جای پذیرش بی چون و چرای اطلاعات، به تحلیل منبع و اعتبار داده ها می پردازند که این امر زیربنای توسعه مهارت های قرن بیست و یکم است.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، کیفیت یادگیری ، محیط های آموزشی ، یادگیری عمیق ، حل مسئله ، فرآیند شناختی.