بازی به عنوان یادگیری در دوره ابتدایی

یادگیری از طریق بازی، رویکردی پویا و موثر است که در دهه های اخیر، به دلیل تاثیرات مثبت آن بر ابعاد مختلف رشد کودکان، مورد توجه فزاینده متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. این رویکرد، به ویژه در دوره ابتدایی، بستری غنی برای پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی، عاطفی و حرکتی فراهم می آورد. هدف از نگارش مقاله حاضر، بررسی جامع نقش بازی به عنوان یک ابزار قدرتمند یادگیری در دوره ابتدایی از طریق یک مطالعه مروری کتابخانه ای است. در این مقاله، ضمن تبیین مفهوم بازی و انواع آن در فرایند یادگیری، به بررسی ضرورت و اهمیت به کارگیری این رویکرد در مدارس ابتدایی پرداخته شده است. همچنین، با مروری بر پیشینه های پژوهشی داخلی و خارجی، تاثیرات مثبت بازی بر یادگیری مفاهیم درسی، حل مسئله، خلاقیت، مهارت های ارتباطی و کاهش اضطراب تحصیلی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که تلفیق بازی با برنامه های درسی می تواند به افزایش انگیزه، مشارکت فعال و یادگیری عمیق تر در دانش آموزان ابتدایی منجر شود. در نهایت، با ارائه نتیجه گیری و پیشنهادات کاربردی، راهکارهایی برای ترویج و به کارگیری هرچه موثرتر بازی در کلاس های درس ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی ، یادگیری ، دوره ابتدایی ، آموزش و پرورش ، یادگیری مبتنی بر بازی.