ارزش وقت و مدیریت زمان در نهج البلاغه

مقاله حاضر با هدف استخراج و تبیین نظام مدیریت زمان در نهج البلاغه، با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به خطبه ها، نامه ها و حکمت های امام علی(ع) انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مدیریت زمان در منظومه فکری علوی، بر سه پایه «بینش الهی نسبت به عمر»، «اصول حکیمانه برنامه ریزی» و «پرهیز از آفات وقت» استوار است. این مقاله پس از تحلیل مفاهیم کلیدی مانند فرصت شناسی، تقسیم بندی زمان و مبارزه با تسویف، به ارائه الگویی عملیاتی می پردازد که می تواند هم در زندگی فردی و هم در مدیریت جامعه کاربرد داشته باشد. نتیجه نهایی آنکه مدیریت زمان از منظر نهج البلاغه، نه یک تکنیک صرف، بلکه «سبک زندگی حکیمانه» است که سعادت دنیوی و اخروی را توامان تامین می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، نهج البلاغه ، امام علی(ع) ، فرصت شناسی ، برنامه ریزی ، عمر ، تسویف