تحلیل پیامدهای دیرآموزی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری روانی-اجتماعی دانش آموزان دوره اول ابتدایی: مروری نظام مند برراهبردهای آموزشی و خانواده محور با تاکید بر یافته های میدانی دردو مدرسه ابتدایی در شیراز و مرودشت

دیرآموزی یا عملکرد هوش مرزی (Borderline Intellectual Functioning) وضعیتی است که در آن بهره هوشی کودک در محدوده ۷۰ تا ۸۵ قرار دارد و علی رغم توانایی در انجام امور شخصی، در یادگیری مفاهیم درسی با چالش های جدی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل پیامدهای دیرآموزی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری روانی-اجتماعی دانش آموزان دوره اول ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی همراه با گزارش موردی است که در آن علاوه بر بررسی نظام مند ادبیات نظری، یافته های حاصل از مشاهدات میدانی در دو مدرسه ابتدایی شهر شیراز و مرودشت (پایه های دوم و سوم) ارائه و تحلیل شده است. یافته های میدانی نشان می دهد که دانش آموزان دیرآموز در مهارت های پایه ای خواندن (اصرار بر صداکشی به جای روان خوانی)، ریاضیات (شمارش با انگشت، ناتوانی در درک مفاهیم انتزاعی ساعت و محور اعداد) و حافظه بلندمدت (فراموشی سریع مطالب تمرین شده) با مشکلات جدی روبه رو هستند. همچنین مردودی تحصیلی منجر به کاهش اعتماد به نفس و انزوای اجتماعی در این دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش بر ضرورت شناسایی زودهنگام، آموزش فردی شده، آموزش خانواده ها و به کارگیری راهبردهای تدریس چندحسی تاکید دارد. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان، خانواده ها و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

دیرآموزی ، عملکرد هوش مرزی ، دوره اول ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، راهبردهای آموزشی ، گزارش موردی.