پیش بینی شادکامی نوجوانان بر اساس تاب آوری و معنای زندگی با میانجی گری تنظیم هیجان

این تحقیق به پیش­ بینی شادکامی نوجوانان بر اساس تاب آوری و معنا در زندگی با میانجی­ گری تنظیم هیجان پرداخت. جامعه آماری این تحقیق شامل نوجوانان دانش آموز مقطع متوسطه ی دوم شهرستان ملایر در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شد که در آن از بین مدارس مختلف، نمونه هایی به صورت تصادفی انتخاب شدند. در مجموع، ۳۵۰ نوجوان به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه های استاندارد استفاده شد. پرسش نامه ی تنظیم هیجان گروس (ERQ)، پرسش نامه ی تاب آوری کانر دیویدسون (CD-RISC)، پرسش نامه ی شادکامی آکسفورد (OHQ) و پرسش نامه ی معنا در زندگی اسپرنر (MLQ) مورد استفاده قرار گرفتند. مدل مفهومی پژوهش با استفاده از نرم افزار PLS برای بررسی مسیر های مستقیم و غیر مستقیم بین تاب آوری، معنا در زندگی، تنظیم هیجان و شادکامی نوجوانان آزمون شد. نتایج نشان داد که تاب آوری و معنا در زندگی به طور معنی دار بر تنظیم هیجان تاثیر گذاشتند و تنظیم هیجان به عنوان یک میانجی قوی در این روابط عمل کرد. این یافته ها نشان دهنده ی اهمیت تنظیم هیجان به عنوان یک عامل کلیدی در افزایش شادکامی نوجوانان بودند. بر اساس نتایج، پیشنهاداتی برای توسعه برنامه های آموزشی و مشاوره ای به منظور تقویت مهارت های تنظیم هیجان و افزایش شادکامی نوجوانان ارائه شد.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، تنظیم هیجان ، تاب آوری ، معنا در زندگی ، نوجوانان.