نقش اختلال نقص توجه و بیش فعالی در افت مهارت های نوشتن و ریاضی

اختلال نقص توجه و بیش فعالی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-تحولی دوران کودکی، پیامدهای چشمگیری برای عملکرد تحصیلی افراد به همراه دارد. در میان حوزه های گوناگون یادگیری، مهارت های نوشتن و ریاضی به طور ویژه تحت تاثیر نشانه های این اختلال قرار می گیرند (نریمانی و همکاران، ۱۳۹۸). این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی مکانیسم های زیربنایی افت مهارت های نوشتن و ریاضی در دانش آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی می پردازد. یافته های پژوهش های معاصر نشان می دهد که نارسایی های کارکردهای اجرایی به ویژه حافظه فعال و توجه پایدار، نقش محوری در تضعیف توانایی های نوشتاری و ریاضی ایفا می کند (بهرامی و همکاران، ۱۴۰۰). در حوزه نوشتن، مشکلات در سازمان دهی ایده ها، نگارش دست خط خوانا، و رعایت قواعد دستوری و املایی از جمله چالش های اساسی این دانش آموزان به شمار می رود. در حوزه ریاضی نیز ضعف در حل مسئله، محاسبات عددی، و درک مفاهیم انتزاعی از پیامدهای شایع این اختلال است (علیزاده و همکاران، ۱۳۹۹). بررسی های طولی نشان می دهد که این افت های تحصیلی در صورت عدم مداخله به موقع، تا بزرگسالی تداوم یافته و پیامدهای جدی برای موفقیت شغلی و اجتماعی افراد به همراه خواهد داشت (کاکاوند و همکاران، ۱۳۹۷). مقاله حاضر ضمن تحلیل چندبعدی این موضوع، راهکارهای عملیاتی در سطوح سیاستگذاری، اجرایی و آموزشی ارائه می دهد. نتایج این بررسی بر ضرورت طراحی برنامه های مداخله ای تخصصی با تمرکز بر تقویت کارکردهای اجرایی و رویکردهای آموزشی چندحسی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

: اختلال نقص توجه و بیش فعالی ، مهارت های نوشتن ، مهارت های ریاضی ، کارکردهای اجرایی ، افت تحصیلی