اثربخشی آموزش کارکرد اجرایی بر خودپنداره تحصیلی، خودتنظیمی و اضطراب اجتماعی کودکان با اختلال نقص توجه

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر خودپنداره تحصیلی، خودتنظیمی و اضطراب اجتماعی دانش آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) انجام شد. طرح پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ۹ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی در مدارس ابتدایی شهرستان شوش در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب ، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه (هر جلسه ۴۵ دقیقه) تحت آموزش کارکردهای اجرایی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل فقط برنامه های معمول مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، خودپنداره تحصیلی یسن و چن (۲۰۰۴) و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران (۱۹۹۵) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره/چند متغیره در نرم افزار SPSS-۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که آموزش کارکردهای اجرایی به طور معناداری باعث افزایش خودپنداره تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی و همچنین کاهش معنادار علائم اضطراب اجتماعی در دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون شده است( (p<۰.۰۵.

کلیدواژه ها:

کارکردهای اجرایی ، خودپنداره تحصیلی ، خودتنظیمی ، اضطراب اجتماعی ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی