رابطه ویژگی های شخصیتی مدل پنج عاملی، خودشفقت ورزی و تاب آوری با اضطراب تحصیلی در نوجوانان دختر متوسطه دوم شهر دزفول

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ویژگی های شخصیتی ، خودشفقت ورزی و تاب آوری با اضطراب تحصیلی در بین دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر دزفول بود. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر دزفول در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه ویژگی های شخصیتی نئو، پرسش نامه خودشفقت ورزی نف، مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسن و پرسش نامه اضطراب تحصیلی استفاده شد. روش تجزیه و تحلیل اطلاعات همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره بود. یافته ها نشان داد که روان رنجوری با اضطراب تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد، در حالی که برون گرایی، گشودگی، توافق پذیری و وظیفه شناسی با اضطراب تحصیلی رابطه منفی و معنادار نشان دادند. همچنین خودشفقت ورزی و تاب آوری با اضطراب تحصیلی رابطه منفی و معنادار داشتند(۰۵/۰P<). نتایج تحلیل مکرر نیز نشان داد که متغیرهای پیش بین (ویژگی های شخصیت، خودشفقت ورزی و تاب آوری) بر روی هم ۲/۳۳ درصد واریانس اضطراب تحصیلی دانش آموزان گروه نمونه را تبیین می کنند (۰۵/۰P<). به طور کلی، نتایج بیانگر آن است که ویژگی های شخصیتی، میزان شفقت فرد نسبت به خود و سطح تاب آوری می توانند نقش تعیین کننده ای در کاهش یا افزایش اضطراب تحصیلی دانش آموزان دختر داشته باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، تاب آوری ، ویژگی های شخصیتی ، خودشفقت ورزی