اقدام پژوهی : چگونه توانستم از تداخل زندگی تحصیلی و شخصی ام جلوگیری کنم؟

پژوهش حاضر با هدف کاهش تداخل زندگی تحصیلی و شخصی و جلوگیری از همزمانی نقش دانشجویی و همسر/خانه دار انجام شد. این پژوهش از نوع اقدام پژوهی بود. به مدت یک هفته رفتارهای روزانه خود را مشاهده و ثبت کردم و سپس با همسرم مصاحبه کردم تا ابعاد تداخل را شناسایی کنم. یافته ها نشان داد همزمانی کارها (مانند آشپزی با چک کردن پیام دانشگاه، ترک کلاس مجازی برای کار خانه) باعث خطاهای عملی، خستگی مزمن، تعارض و فضای استرسی در خانه شده است. بر اساس جمع آوری داده ها، دو راهکار ساده و بی هزینه انتخاب شد: «۳۰ دقیقه بدون گوشی در کنار همسر» و «گفتن سه کار خوب همسر هر شب». این راهکارها ابتدا به صورت تدریجی به مدت دو هفته اجرا شدند. مشاهدات دو هفته ای و مصاحبه مجدد با همسر نشان داد که تداخل تقریبا به نزدیک صفر رسیده، رفتارهای آزاردهنده (چک کردن گوشی، پریدن وسط حرف) حذف شده، تعداد دعواها به صفر کاهش یافته و فضای خانه به آرامش تبدیل شده است. همسر از بهبود رابطه ابراز رضایت کامل کرد. نتایج نشان می دهد با تغییرات کوچک و بدون هزینه می توان مرزهای ذهنی و عملی بین نقش ها را ایجاد کرد و به تعادل سالم در زندگی دست یافت.

کلیدواژه ها:

تداخل زندگی تحصیلی و شخصی ، همزمانی نقش دانشجویی و همسر ، مشاهده و مصاحبه ، راهکار های ساده و بدون هزینه ، تعادل سالم در زندگی