بررسی رابطه انعطاف پذیر شناختی با فرهنگ نوآوری و نقش میانجی برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی در مدیران مدارس ابتدایی شهر ارومیه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی در رابطه بین انعطاف پذیری شناختی و فرهنگ نوآوری مدیران مدارس ابتدایی شهر ارومیه انجام شد. روش پژوهش، کاربردی از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ۵۸۰ مدیر مدارس ابتدایی دولتی و غیردولتی نواحی یک و دو آموزش و پرورش شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. از این جامعه، ۲۰۳ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و داده های ۲۰۰ پرسشنامه کامل تحلیل شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی، برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی و فرهنگ نوآوری گردآوری و در نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۴ و SmartPLS نسخه ۳ با رویکرد حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. معناداری ضرایب مسیر نیز از طریق بوت استرپینگ با ۵۰۰ تکرار بررسی شد. یافته ها نشان داد انعطاف پذیری شناختی بر برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی اثر مثبت و معناداری دارد (۰٫۸۹۸β =؛ ۶۶٫۲۷۰ t =؛ ۰٫۰۱p<). همچنین، اثر برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی بر فرهنگ نوآوری مثبت و معنادار بود (۰٫۸۲۹β =؛ ۳۸٫۲۰۱ t =؛ ۰٫۰۱p<). اثر غیرمستقیم انعطاف پذیری شناختی بر فرهنگ نوآوری از طریق برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی نیز معنادار به دست آمد (۰٫۷۴۴β =). افزون بر این، مدل پژوهش ۸۰٫۷ درصد از واریانس برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی و ۶۸٫۷ درصد از واریانس فرهنگ نوآوری را تبیین کرد و شاخص های روایی، پایایی و برازش، کفایت مدل را تایید کردند. در مجموع، تقویت انعطاف پذیری شناختی مدیران همراه با به کارگیری برنامه ریزی راهبردی منابع انسانی می تواند به توسعه فرهنگ نوآوری و پویایی سازمانی در مدارس ابتدایی کمک کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی ، فرهنگ نوآوری ، مدیران مدارس