اقدام پژوهی : چگونه توانستم انگیزه و مشارکت دانش آموزان را در درس قرآن افزایش دهم؟

اقدام پژوهی حاضر با هدف افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در درس قرآن در مدرسه دخترانه خورخوره انجام شد. بررسی های اولیه نشان داد که تعدادی از دانش آموزان علاقه و انگیزه کافی برای حضور فعال در کلاس قرآن نداشته و مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی، پاسخگویی به سوالات، قرائت آیات و انجام تکالیف در سطح مطلوبی قرار نداشت. این مسئله موجب کاهش کیفیت یادگیری و دستیابی به اهداف آموزشی درس قرآن شده بود. ازاین رو پژوهشگر بر آن شد تا با شناسایی عوامل موثر بر کاهش انگیزه و مشارکت دانش آموزان و به کارگیری راهکارهای مناسب، زمینه بهبود وضعیت موجود را فراهم نماید.برای گردآوری اطلاعات از روش های مشاهده مستقیم، مصاحبه با دانش آموزان، گفت وگو با همکاران، بررسی اسناد و مدارک آموزشی و مطالعه منابع علمی مرتبط استفاده شد. یافته ها نشان داد که یکنواختی روش تدریس، کمبود فعالیت های جذاب آموزشی، ضعف تشویق و بازخورد مناسب، ترس از اشتباه در قرائت قرآن و عدم استفاده از شیوه های نوین آموزشی از مهم ترین عوامل کاهش انگیزه و مشارکت دانش آموزان بوده است.در راستای رفع مشکل، راهکارهایی نظیر استفاده از روش های فعال تدریس، تشکیل گروه های قرآنی، اجرای مسابقات و فعالیت های مشارکتی، بهره گیری از داستان های قرآنی، تشویق و تقدیر دانش آموزان فعال، استفاده از فناوری های آموزشی، ایجاد فضای شاد و صمیمی در کلاس و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان اجرا گردید. پس از اجرای راهکارها، میزان علاقه مندی دانش آموزان به درس قرآن افزایش یافت و مشارکت آنان در فعالیت های کلاسی، قرائت آیات، انجام تکالیف و حضور فعال در مباحث آموزشی به طور چشمگیری بهبود پیدا کرد.نتایج این اقدام پژوهی نشان داد که استفاده از روش های متنوع، خلاقانه و دانش آموزمحور در تدریس قرآن می تواند نقش موثری در افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری دانش آموزان داشته باشد و زمینه تحقق اهداف تربیتی و آموزشی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، درس قرآن ، روش های فعال تدریس ، یادگیری ، تشویق ، فعالیت های گروهی ، فناوری آموزشی ، آموزش قرآن ، اقدام پژوهی ، علاقه مندی دانش آموزان ، بهبود عملکرد آموزشی.