اقدام پژوهی : تاثیر آموزش مهارت های ورزشی به روش بازی درمانی بر یادگیری بهتر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های ورزشی به روش بازی درمانی بر بهبود یادگیری مهارت های حرکتی دانش آموزان در درس تربیت بدنی انجام شد. این اقدام پژوهی با رویکرد کیفی–کمی و در بستر کلاس درس اجرا گردید و تلاش دارد نشان دهد که استفاده از روش های مبتنی بر بازی می تواند موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال، تمرکز، اعتمادبه نفس و یادگیری عمیق تر مهارت های حرکتی در دانش آموزان شود. در این مطالعه، آموزش مهارت های پایه ورزشی مانند دویدن، پرتاب، گرفتن توپ، تعادل و هماهنگی حرکتی از طریق فعالیت های بازی محور و بازی درمانی طراحی و اجرا شد. نتایج مشاهده ای و ارزشیابی عملکردی نشان داد که استفاده از این روش موجب بهبود قابل توجه در میزان مشارکت دانش آموزان، کاهش اضطراب در انجام فعالیت های ورزشی، افزایش علاقه به درس تربیت بدنی و ارتقای مهارت های حرکتی پایه گردید. همچنین، محیط یادگیری شادتر، تعامل اجتماعی بیشتر و همکاری گروهی موثرتر از دیگر پیامدهای این روش بود.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، تربیت بدنی ، بازی درمانی ، مهارت های حرکتی ، یادگیری فعال ، انگیزه دانش آموزان ، آموزش مبتنی بر بازی ، مشارکت کلاسی ، اعتمادبه نفس ، یادگیری مهارت های ورزشی