پیش بینی آسیب پذیری در برابر استرس بر اساس حمایت اجتماعی، خود متمایز سازی، راهبردهای مقابله ای و باورهای فراشناخت در دانشجویان دانشگاه خیام مشهد

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی آسیب پذیری در برابر استرس بر اساس حمایت اجتماعی، خود متمایز سازی، راهبردهای مقابله ای و باورهای فراشناخت در دانشجویان دانشگاه خیام مشهدانجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه خیام مشهد در سال ۱۴۰۲/۱۴۰۳می باشد که تعداد آنها برابر با ۴۲۰۰ بودند که با استفاده از جدول مورگان تعداد ۳۵۱نفر به عنوان حجم نمونه و با نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و به پرسشنامه های حمایت اجتماعی شربون و استوارت (۱۹۹۱)، خود متمایز سازی اسکورن و فردلندر (۱۹۹۸)، راهبردهای مقابله ای اندلر و پارکر) ۱۹۹۹)، فرم کوتاه پرسشنامه فراشناخت ولز(۱۹۹۷)، استرس اورلی و گیردانو پاسخ دادند. داده ها بوسیله ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیره تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که در تحلیل پیرسون که (حمایت اجتماعی، مقابله مساله مدار، باورهای مثبت، فرایند های شناختی) با آسیب پذیری در برابر استرس رابطه منفی وجود دارد و (مقابله هیجان مدار، مقابله اجتنابی، باورهای منفی، عدم اطمینان شناختی، نیاز به کنترل افکار) با آسیب پذیری در برابر استرس رابطه مثبت وجود دارد و در تحلیل رگرسیون پیش بینی میزان آسیب پذیری در برابر استرس از روی متغیرهای حمایت اجتماعی، خود متمایز سازی، راهبردهای مقابله ای و باورهای فراشناخت معنی دار می باشد به گونه ای که تمامی متغیرها با هم ۹۸ درصد واریانس متغیر ملاک (آسیب پذیری در برابر استرس) را پیش بینی می کنند.

کلیدواژه ها:

استرس ، حمایت اجتماعی ، خود متمایز سازی ، راهبردهای مقابله ای و باورهای فراشناخت