بررسی رابطه بین بازخوردهای اساتید دانشگاه(تلاش محور، توانایی محور، مثبت و منفی) در ارزشیابی های تکوینی و خودکارآمدی تحصیلی مبتنی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان

زمینه و هدف: یکی از هدف های فرایند نظام جوشی، ایجاد تغییر در ساخت شناختی و ارتقای خود‎کارآمدی یادگیرندگان از طریق ارائه بازخوردهای دقیق و منسجم می باشد و لذا هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین بازخوردهای اساتید دانشگاه(تلاش محور، توانایی محور، مثبت و منفی) در ارزشیابی های تکوینی و خودکارآمدی تحصیلی مبتنی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان بود. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش جویان دانشگاه شاندیز شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۳۹۷-۱۳۹۶ تشکیل دادند که از این جامعه، تعداد ۲۰۰ دانشجو(۹۴ دانش جو دختر و ۱۰۶ دانش جو پسر) به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده پژوهش؛ مقیاس بازخورد مدرس(TFS) بارنت(۲۰۰۲) و پرسش نامه خودکارآمدی عمومی(GSE) بندورا بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها ازروش های آمار توصیفی(میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی(همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس چند متغیره و رگرسیون چندگانه سلسه مراتبی) استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد دانش جویانی که میزان بالاتری از بازخوردهای مثبت، تلاش محور و توانایی محور از طرف مدرس دریافت کرده بودند از خودکارآمدی سطح بالاتری برخوردار بودند. همچنین در زمینه باخوردهای مثبت، تلاش محور و توانایی محور مدرس، تفاوت های جنسیتی معناداری بدست آمد. بحث و نتیجه گیری: پس می توان از یک روش بازخوردی مثبت، به عنوان بخشی از الگوی فرآیند تدریس در ارائه بازخورد بهتر و دقیق تر به دانش جویان دانشگاهی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد مدرس ، خودکارآمدی عمومی ، ارزشیابی تکوینی ، دانش جویان