اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر مهارت های اجتماعی، تنظیم هیجان و تاب آوری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD): یک مطالعه نیمه تجربی و مرور نظام مند پژوهش های مداخله ای

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصب رشدی دوران کودکی است که افزون بر نشانه های اصلی بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری، با مشکلات معنادار در حوزه های هیجانی، اجتماعی و سازگاری روان شناختی همراه است. کودکان مبتلا به ADHD اغلب در برقراری روابط موثر با همسالان، تنظیم هیجان، کنترل تکانه و مواجهه سازگارانه با فشارهای محیطی با دشواری روبه رو هستند. از این رو، آموزش هوش هیجانی به عنوان یک مداخله مکمل در سال های اخیر مورد توجه پژوهشگران و متخصصان قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر مهارت های اجتماعی، تنظیم هیجان و تاب آوری در کودکان مبتلا به ADHD و نیز مرور نظام مند پژوهش های مداخله ای مرتبط با این حوزه بود. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی با رویکرد نظام مند بود. در این راستا، مطالعات مرتبط از پایگاه های معتبر علمی داخلی و خارجی شناسایی، غربال و تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که آموزش هوش هیجانی و برنامه های مبتنی بر شایستگی های اجتماعی-هیجانی در اغلب پژوهش ها با بهبود معنادار مهارت های اجتماعی، ارتقای تنظیم هیجان، افزایش تاب آوری و کاهش برخی مشکلات رفتاری در کودکان مبتلا به ADHD همراه بوده اند. همچنین مشخص شد که مداخلات ساختارمند، چندجلسه ای و همراه با مشارکت والدین و معلمان اثربخشی بیشتری دارند. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که آموزش هوش هیجانی می تواند به عنوان یک مداخله موثر و مکمل در ارتقای عملکرد هیجانی و اجتماعی کودکان مبتلا به ADHD مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، آموزش هوش هیجانی ، مهارت های اجتماعی ، تنظیم هیجان ، تاب آوری ، مطالعه نیمه تجربی ، مرور نظام مند