اثربخشی بازخوردهای اصلاحی(کتبی و کلامی) معلمان بر تنظیم شناختی هیجانات کودکان طیف اتیسم

زمینه و هدف:. هدف اصلی این پژوهش بررسی اثربخشی بازخوردهای اصلاحی(کتبی و کلامی) معلمان بر تنظیم شناختی هیجانات کودکان طیف اتیسم شهر مشهد بود. روش: این پژوهش به صورت نیمه تجربی بود که در آن از طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. نمونه پژوهش ۴۰ آزمودنی مبتلا به اتیسم بود که به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و مصاحبه تشخیصی استفاده شد. داده ها با روش تحلیل کواریانس تک متغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری نشان داد که بین دانش آموزان مبتلا به اتیسم دو گروه آزمایش و کنترل از لحاظ تنظیم هیجان(۰۰۱/۰P<، ۵۸/۲۴F=) تفاوت معنی داری وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: بنابراین می توان گفت که ارائه بازخوردهای کتبی و کلامی مبتنی بر مدل باتلر و وین می تواند موثر باشد و در صورتی که معلمان بعد از ارزشیابی های تکوینی از این مدل برای ارائه بازخورد استفاده کنند، می توانند هیجانات مثبت تحصیلی را به طرز معنی داری افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

بازخوردهای اصلاحی کتبی و کلامی ، ارزشیابی تکوینی ، تنظیم هیجان ، اوتیسم