اثربخشی مداخلات ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر حافظه ی کاری، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر حافظه ی کاری، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی است.روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد و جامعه آماری شامل کودکان سنین دبستان شهر مشهد بود که به مراکز اختلالات یادگیری مراجعه کرده بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و از میان افراد داوطلب انتخاب شدند. بر اساس آنچه در مبانی روش تحقیق آمده مبنی بر کفایت نمونه نفری- دو گروه ۱۵ نفره- در پژوهش های آزمایشی (دلاور، ۱۳۹۷)، نمونه ای به تعداد ۴۰ نفر به طور تقریبی (با احتساب افت آزمودنی ها) از میان کودکان برای قرار گرفتن در ۲ گروه ۲۰ نفره، شامل یک گروه آزمایشی و یک گروه کنترل در نظر گرفته شد. فرضیه ی اصلی پژوهش این بود؛ برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی اثربخش است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که فرضیه های فوق تایید شده و برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی اثربخش است. نتیجه گیری: یافته ها نشان دهنده اثربخشی برنامه های ذهن آگاهی در ارتقاء عملکرد تحصیلی و هیجانی دانش آموزان نارساخوان است و می تواند در طراحی مداخلات آموزشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، حافظه کاری ، خودکارآمدی ، ذهن آگاهی و نارساخوانی.