پیش بینی گرایش به خودکشی بر اساس صفات پنج عاملی شخصیت در زنان مطلقه شهر شیراز

پژوهش حاضر در زمره طرح های همبستگی قرار دارد که به بررسی نقش صفات پنج گانه شخصیت در پیش بینی گرایش به خودکشی پرداخته است. جامعه آماری پژوهش دربرگیرنده تمامی زنان مطلقه که در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به مراکز مشاوره شهر شیراز مراجعه کردند و نمونه پژوهش تعداد ۲۰۰ نفر بود که از طریق نمونه گیری دردسترس از افراد جامعه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه افکار خودکشی بک(BSSI) و پرسشنامه شخصیتی پنج عاملیNEO ( فرم کوتاه ۶۰ سوالی ) بود.جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار spss در دو سطح توصیفی و استنباطی استفاده شد. در سطح استنباطی با آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری به آزمون فرضیه های پژوهش پرداخته شد. نتایج نشان داد روان رنجورخویی در گرایش به خودکشی (۰۰۱/۰p<، ۲۰/۰β=) اثر مثبت و معنی داری دارد اما مسئولیت پذیری در گرایش به خودکشی (۰۰۱/۰p<، ۲۹/۰-β=)، دلپذیری در گرایش به خودکشی (۰۰۱/۰p<، ۲۴/۰-β=)، برونگرایی در گرایش به خودکشی (۰۲/۰p<، ۱۳/۰-β=)، انعطاف پذیری در گرایش به خودکشی (۰۰۱/۰p<، ۲۲/۰-β=) اثر منفی و معنی دار دارد.

کلیدواژه ها:

گرایش به خودکشی ، صفات پنج عاملی شخصیت ، زنان مطلقه