پیش بینی حساسیت به طرد بر اساس ذهنی سازی در افراد دارای رابطه عاطفی ۲۵ تا ۴۰ ساله شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی حساسیت به طرد بر اساس ذهنی سازی در افراد دارای رابطه عاطفی ۲۵ تا ۴۰ ساله شهر شیراز انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن را کلیه افراد مجرد ۲۵ تا ۴۰ ساله دارای رابطه عاطفی در شهر شیراز تشکیل دادند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد و ۲۰۰ نفر از مراکز تفریحی، تجاری، پارک ها و انجمن های فرهنگی مناطق ۱، ۳ و ۷ شهر شیراز انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های حساسیت به طرد داونی و فلدمن و پرسشنامه ذهنی سازی فوناگی استفاده شد که پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون با نرم افزارهای SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مولفه عدم اطمینان با حساسیت به طرد (۰۱/۰p<، ۴۴/۰ r=) رابطه مثبت و با اطمینان (۰۱/۰p<، ۶۴/۰- r=) رابطه منفی و معنی دار داشت. اطمینان با حساسیت به طرد (۰۱/۰p<، ۴۶/۰- r=) رابطه منفی و معنی داری داشت. همچنین اطمینان در حساسیت به طرد اثر منفی معنادار (۰۰۱/۰p<، ۳۲/۰- β=) و عدم اطمینان در حساسیت به طرد (۰۰۲/۰p<، ۲۷/۰ β=)، اثر مثبت و معنی داری دارند.

کلیدواژه ها:

حساسیت به طرد ، ذهنی سازی.