بررسی نقش سبک های دلبستگی بزرگسال در پیش بینی حساسیت به طرد در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی بزرگسال در پیش بینی حساسیت به طرد در دانشجویان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا از نوع مطالعات توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته روان شناسی دانشگاه ارسنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود، که از افراد جامعه به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه برگزیده شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه حساسیت به طرد داونی و فلدمن (۱۹۹۶) و پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور (۱۹۸۷) بود. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش، از روش های آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. در بخش آمار استنباطی، برای بررسی روابط بین حساسیت به طرد و سبک های دلبستگی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد دلبستگی دوسوگرا در حساسیت به طرد (۰۰۱/۰p<، ۲۶/۰β=) و دلبستگی اجتنابی در حساسیت به طرد(۰۰۱/۰p<، ۲۴/۰β=) اثر مثبت و معنی دار اما دلبستگی ایمن در حساسیت به طرد (۰۰۱/۰p<، ۳۱/۰-β=) اثر منفی معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، حساسیت به طرد.