پیش بینی رفتارهای پرخطر براساس خستگی شناختی و تنظیم هیجان در دانشجویان دانشگاه آزاد شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخطر براساس خستگی شناختی و تنظیم هیجان در دانشجویان دانشگاه آزاد شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد شیراز در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از جامعه آماری بود که به صورت روش نمونه گیری در دسترس انجام شد و سپس در سطح میدانی با پرسشنامه های مربوط به متغیرهای پژوهش اقدام به جمع آوری کمی متغیرها شد. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای پرخطر و خطرپذیری (IARS)، پرسشنامه خستگی شناختی چند بعدی اسمتس و همکاران (۱۹۹۵) و پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و جان (۲۰۰۳) بود. بعد از جمع آوری پرسشنامه ها به تجزیه تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی و استنباطی پرداخته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS استفاده شد. روش های آماری به کار گرفته شده شامل رگرسیون و پیرسون بودند. نتایج نشان داد تنظیم هیجان سرکوب با رفتارهای پرخطر (۰۱/۰p<، ۶۵/۰ r=) رابطه مثبت و معنی دار دارد و تنظیم هیجان ارزیابی مجدد با رفتارهای پرخطر (۰۱/۰p<، ۶۰/۰- r=) رابطه منفی و معنی دار دارد. نتایج آزمون ضرایب مسیر استاندارد حاکی از آن بود که خستگی شناختی بر رفتارهای پرخطر (۰۵/۰p>، ۰۴/۰ β=) اثر معنی داری نداشت و راهبرد تنظیم هیجان ارزیابی مجدد در رفتارهای پرخطر (۰۱/۰p<، ۴۱/۰- β=) اثر منفی و معنی داری و بعد سرکوب در رفتارهای پرخطر (۰۰۱/۰p<، ۴۲/۰ β=) اثر مثبت معنی داری داشت .

کلیدواژه ها:

رفتارهای پرخطر ، خستگی شناختی ، تنظیم هیجان