بررسی رابطه سبک های دلبستگی با رضایت زناشویی در زوجین ساکن شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و رضایت زناشویی در زوجین ساکن شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین ساکن شهر شیراز در سال ۱۴۰۵ بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک دلبستگی هازن و شور (AAI) و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (ENRICH) بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری spss انجام شد و برای تجزیه تحلیل داده ها از آزمون های پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج ضرایب همبستگی پیرسون نشان داد که دلبستگی ایمن با رضایت زناشویی (۰۱/۰p<، ۷۷/۰- r=) رابطه منفی و معنی دار داشت. دلبستگی اجتنابی با رضایت زناشویی (۰۱/۰p<، ۴۳/۰ r=) رابطه مثبت و معنی دار داشت و دلبستگی دوسوگرا با رضایت زناشویی (۰۱/۰p<، ۵۰/۰ r=) رابطه مثبت و معنی دار داشت. به منظور پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس سبک های دلبستگی از آزمون رگرسیون چندگانه استفاده شد که نتایج حاصل از آن نشان داد که دلبستگی ایمن در رضایت زناشویی (۰۰۱/۰p<، ۱۸/۰ β=) اثر مثبت و معنی داری؛ اما دلبستگی دوسوگرا به رضایت زناشویی (۰۰۱/۰p<، ۱۷/۰-β=) دلبستگی اجتنابی به رضایت زناشویی (۰۴/۰p<، ۱۱/۰-β=) اثر منفی و معنی داری داشت.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، رضایت زناشویی