اثربخشی نقاشی درمانی مبتنی بر رنگ بر پرخاشگری کودکان بیش فعال شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی نقاشی درمانی مبتنی بر رنگ بر پرخاشگری کودکان بیش فعال شهر شیراز انجام شد. پژوهش حاضر، با هدف کاربردی، از نوع کمی، به روش تمام آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با انتخاب تصادفی همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر، شامل کلیه ی کودکان بیش فعال ۸ تا ۱۲ ساله شهر شیراز در سال ۱۴۰۵ بود. در پژوهش حاضر، پژوهشگر از میان کلیه ی کودکان مدارس ابتدایی با روش هدفمند و با آزمون نقص توجه کانرز فرم معلم تعداد ۴۰ دانش آموز بیش فعال را شناسایی و به صورت تصادفی ۲۰ نفر را در گروه آزمایش و ۲۰ نفر در گروه کنترل قرار داد. در این پژوهش دادههای جمعآوری شده با روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کواریانس) تحلیل شد. نرم افزار آماری تحلیل دادههای SPSS نسخه ۲۶ بود. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری(۱۹۹۲) و برای نقاشی درمانی از روش مارتین که از روش کیس(۲۰۲۰) استفاده کرده بودند، الگو گرفته شد. نتایج نشان داد با توجه به کاهش میانگین ابعاد پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی و خشم در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به عبارتی میتوان گفت نقاشی درمانی بر کاهش ابعاد پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی و خشم دانش آموزان دارای اختلال بیش فعالی شهر شیراز اثر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

نقاشی درمانی مبتنی بر رنگ ، پرخاشگری ، بیش فعال.