تاثیر آموزش مدیریت والدین به مادران دارای فرزند دچار اختلال نافرمانی مقابله ای بر علائم اختلال سلوک فرزندان

پژوهش حاضر با هدف تاثر آموزش مدیریت والدین به مادران دارای فرزند دچار اختلال نافرمانی مقابله ای بر علائم اختلال سلوک فرزندان انجام شد. روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه است. در این طرح، یک گروه آزمایش در جلسات آموزش مدیریت والدین شرکت می کند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نمی نماید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای در شهر شیراز است که در ۶ ماهه اول سال ۱۴۰۵ به مراکز روان شناسی، کلینیک های تخصصی و مدارس ویژه این گروه سنی مراجعه کرده اند. نمونه شامل دو گروه ۲۰ نفری مادران کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای بودند. روش نمونه گیری در این پژوهش به صورت در دسترس انجام شد. در این پژوهش دادههای جمعآوری شده با روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کواریانس) تحلیل شد. نرم افزار آماری تحلیل دادههای SPSS نسخه ۲۶ بود. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه تشخیص اختلال سلوک شهریوری و همکاران (۱۳۸۹) و پروتکل آموزش مدیریت والدین کازدیان (۲۰۱۰) بود. جهت بررسی تاثر آموزش مدیریت والدین به مادران دارای فرزند دچار اختلال نافرمانی مقابله ای بر علائم اختلال سلوک فرزندان از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد که نتایج نشان داد بین اختلال سلوک دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و با توجه به کاهش اختلال سلوک گروه آزمایش در مرحله پس آزمون میتوان گفت آموزش مدیریت والدین به مادران دارای فرزند دچار اختلال نافرمانی مقابله ای بر کاهش علائم اختلال سلوک فرزندان تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مدیریت والدین ، علائم اختلال سلوک ، اختلال نافرمانی مقابله ای.