اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر اختلالات رفتاری کودکان بیش فعال شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر اختلالات رفتاری کودکان بیش فعال شهر شیراز انجام شد. پژوهش حاضر، با هدف کاربردی، از نوع کمی، به روش تمام آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با انتخاب تصادفی همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر، شامل کلیه ی کودکان بیش فعال ۷ تا ۱۲ ساله شهر شیراز در سال ۱۴۰۵ بود. در پژوهش حاضر، پژوهشگر از میان کلیه ی کودکان مدارس ابتدایی با روش هدفمند و با آزمون نقص توجه کانرز فرم معلم تعداد ۴۰ دانش آموز بیش فعال را شناسایی و به صورت تصادفی ۲۰ نفر را در گروه آزمایش و ۲۰ نفر در گروه کنترل قرار داد. در این پژوهش دادههای جمعآوری شده با روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کواریانس) تحلیل شد. نرم افزار آماری تحلیل دادههای SPSS نسخه ۲۶ بود. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه اختلال رفتاری راتر (۱۹۶۴) بود و از خلاصه جلسات آموزشی ذهن آگاهی وندراورد و همکاران(۲۰۱۲) استفاده شد. جهت بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر اختلالات رفتاری کودکان بیش فعال شهر شیراز از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد که نتایج نشان داد سطح معناداری آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره (۰۰۱/۰≥ p) کوچکتر از سطح معناداری(۰۵/۰=α) می باشد بنابراین بین اختلال رفتاری دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و با توجه به کاهش اختلال رفتاری گروه آزمایش در مرحله پس آزمون میتوان گفت آموزش ذهن آگاهی بر کاهش اختلالات رفتاری کودکان بیش فعال شهر شیراز اثر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، اختلالات رفتاری ، بیش فعال.