پیش بینی آداب گریزی تحصیلی بر اساس فرزندپروری ذهن آگاهانه والدین در دانش آموزان متوسطه دوم شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی آداب گریزی تحصیلی بر اساس فرزندپروری ذهن آگاهانه والدین در دانش آموزان متوسطه دوم شهر مشهد انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش شناسی از نوع همبستگی محسوب می شود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله ساکن شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل داده که آنان در مدارس متوسطه دوم دولتی یا غیردولتی این شهر مشغول به تحصیل بودند. از آنجایی که دسترسی به تمامی اعضای جامعه آماری دشوار بود، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۲۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه رفتارهای آداب گریز تحصیلی کلارک و همکاران (۲۰۱۵) و پرسشنامه فرزندپروری ذهن آگاهانه مک کافری بود. در این پژوهش دادههای جمعآوری شده با روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (پیرسون و رگرسیون) تحلیل شد. نرم افزار آماری تحلیل دادههای SPSS نسخه ۲۶ بود. نتایج نشان داد بین ابعاد فرزندپروری ذهن آگاهانه با آداب گریزی تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. به عبارتی می توان نتیجه گرفت که با افزایش ابعاد فرزندپروری ذهن آگاهانه والدین میزان آداب گریزی تحصیلی دانش آموزان کاهش می یابد. همچنین ابعاد ذهن آگاهی والدینی در کل ۲۳ درصد از واریانس نمرات آداب گریزی تحصیلی را تبیین می کند و ذهن آگاهی در تربیت به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی آداب گریزی تحصیلی بود (۰۰۱/۰=p، ۳۲۶/۰-=β) و بعد حضور در لحظه با کودک به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی آداب گریزی تحصیلی بود (۰۰۱/۰=p، ۲۹۹/۰-=β).

کلیدواژه ها:

آداب گریزی تحصیلی ، فرزندپروری ذهن آگاهانه.