پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس کیفیت ارتباط با همسالان در مدارس متوسطه مشهد

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس کیفیت ارتباط با همسالان در دانش آموزان مدارس متوسطه شهر مشهد انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش شناسی از نوع همبستگی محسوب می شود. جامعه ی آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان ۱۳ تا ۱۸ ساله ساکن شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل داده که آنان در مدارس متوسطه دولتی یا غیردولتی این شهر مشغول به تحصیل بودند. از آنجایی که دسترسی به تمامی اعضای جامعه ی آماری دشوار بود، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۲۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه ی سنجش عملکرد تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) و پرسشنامه ی ادراک از ارتباط با همسالان چو و چانگ (۲۰۱۲) بود. در این پژوهش داده های جمع آوری شده با روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (پیرسون و رگرسیون) تحلیل شد. نرم افزار آماری تحلیل داده ها SPSS نسخه ۲۶ بود. نتایج نشان داد بین همنوایی همسالان با عملکرد تحصیلی رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد و بین ابعاد مقاومت در برابر همسالان و فشار همسالان با عملکرد تحصیلی رابطه ی منفی و معناداری وجود دارد. همچنین ابعاد کیفیت ارتباط با همسالان در کل ۲۶ درصد از واریانس نمرات عملکرد تحصیلی را تبیین می کند؛ همنوایی همسالان به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی عملکرد تحصیلی بود (۰۰۱/۰=p، ۴۲۷/۰ β =) و بعد مقاومت در برابر همسالان به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی عملکرد تحصیلی بود (۰۰۱/۰=p، ۳۰۰/۰ β =-).

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، کیفیت ارتباط با همسالان.