نقش ذهن آگاهی در کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودکارآمدی

اهمال کاری تحصیلی یکی از مشکلات رایج در محیط های آموزشی است که می تواند پیامدهای منفی مانند کاهش عملکرد تحصیلی، افزایش فشار روانی و کاهش انگیزش یادگیری را به همراه داشته باشد. با توجه به نقش عوامل شناختی و هیجانی در شکل گیری این رفتار، شناسایی راهکارهای موثر برای کاهش اهمال کاری و تقویت عوامل محافظتی مانند خودکارآمدی اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ذهن آگاهی در کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودکارآمدی انجام شد. این مطالعه به روش مروری انجام گرفت و در آن پژوهش های منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ در پایگاه های علمی معتبر مورد بررسی قرار گرفتند. پس از بررسی و تحلیل مطالعات مرتبط، یافته ها نشان دادند که ذهن آگاهی از طریق افزایش کنترل توجه، بهبود تنظیم هیجان، کاهش افکار منفی و تقویت خودتنظیمی می تواند نقش موثری در کاهش رفتارهای اهمال کارانه ایفا کند. همچنین، نتایج پژوهش ها نشان داد که ذهن آگاهی با افزایش احساس شایستگی، اعتماد به توانایی های فردی و بهبود نگرش نسبت به فرآیند یادگیری، موجب ارتقای خودکارآمدی تحصیلی می شود. بر اساس یافته های موجود، ذهن آگاهی را می توان به عنوان یک مداخله روان شناختی مبتنی بر شواهد برای بهبود مهارت های خودتنظیمی، کاهش تعلل در انجام فعالیت های آموزشی و ارتقای سلامت روان یادگیرندگان مورد استفاده قرار داد. بنابراین، گنجاندن آموزش های مبتنی بر ذهن آگاهی در برنامه های مشاوره ای و آموزشی مدارس و دانشگاه ها می تواند به افزایش سازگاری تحصیلی و بهبود عملکرد یادگیرندگان کمک کند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، اهمال کاری تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودتنظیمی