بررسی روان شناسی رنگ ها و کارکرد نمادین آن ها در ادبیات فارسی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیرات روان شناختی رنگ ها و تحلیل نقش نمادین آن ها در ادبیات فارسی است. رنگ ها افزون بر کارکرد زیبایی شناختی، دارای ابعاد فرهنگی، اجتماعی و روان شناختی عمیقی هستند که شاعران و نویسندگان فارسی زبان از آن ها برای بیان هنرمندانه ی احساسات، اندیشه ها و مفاهیم عرفانی بهره برده اند. این پژوهش با به کارگیری روش توصیفی‑تحلیلی و با مطالعه ی آثار برجسته ای از حافظ، مولوی، سعدی و فردوسی، به واکاوی معانی و کارکردهای شش رنگ بنیادین (سفید، سیاه، سبز، سرخ، زرد و آبی) پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که رنگ ها در ادبیات فارسی صرفا عناصر تزئینی نیستند، بلکه ابزاری کارآمد برای انتقال مفاهیم چندلایه ی عاطفی، عرفانی و فرهنگی محسوب می شوند و هر یک، بازتاب دهنده ی لایه های پنهان روان شناختی مخاطب و گوینده هستند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی رنگ ها ، نمادشناسی ، ادبیات فارسی ، شعر فارسی ، عرفان