علل رفتارهای تخریبی دانش آموزان دبستانی و راهکارهای مداخله ای: بررسی عوامل روانشناختی، اجتماعی و محیطی

رفتارهای تخریبی در دانش آموزان دبستانی، از جمله پرخاشگری، نافرمانی، تخریب اموال و برهم زدن نظم کلاس، یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی محسوب می شود. این رفتارها نه تنها فرایند یادگیری را مختل می کنند، بلکه بر سلامت روانی کودک، روابط اجتماعی او و فضای کلی مدرسه تاثیرات منفی عمیقی بر جای می گذارند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی علل چندگانه این رفتارها در سه سطح روانشناختی (نقص در خودتنظیمی، مشکلات دلبستگی و اختلالات رفتاری)، اجتماعی (الگوهای فرزندپروری، تعامل با همسالان و تاثیر رسانه) و محیطی (ساختار کلاس، قوانین مدرسه و وضعیت اقتصادی-فرهنگی خانواده) می پردازد. یافته های پژوهش های معتبر نشان می دهد که سبک های فرزندپروری از طریق تاثیر بر تنظیم هیجانی کودکان، نقش تعیین کننده ای در بروز رفتارهای پرخاشگرانه دارند (مرادی و فرخی، ۱۴۰۲). همچنین، مداخلات چندوجهی مانند برنامه های تقویت مثبت، آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی و مدیریت موثر کلاس، بیشترین اثربخشی را در کاهش رفتارهای تخریبی نشان داده اند. نتیجه گیری مقاله بر این نکته تاکید دارد که رفتارهای تخریبی ریشه ای چندعلتی دارند و موفق ترین مداخلات، رویکردی ترکیبی و هماهنگ میان خانه و مدرسه را دنبال می کنند . (Durlak et al., ۲۰۱۱)

کلیدواژه ها:

رفتارهای تخریبی ، دانش آموزان دبستانی ، خودتنظیمی ، سبک های فرزندپروری ، مدیریت کلاس ، آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی.