تاثیر آموزش برنامه های شناختی-رفتاری بر کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی و افزایش مشارکت دانش آموزان خجالتی

اضطراب اجتماعی و خجالتی بودن در دانش آموزان از جمله چالش های جدی نظام های آموزشی است که بر مشارکت فعال آن ها در فرایند یاددهی-یادگیری تاثیر منفی می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش برنامه های شناختی-رفتاری بر کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی و افزایش مشارکت دانش آموزان خجالتی به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که درمان شناختی-رفتاری یکی از موثرترین رویکردهای روان شناختی برای کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش مشارکت دانش آموزان خجالتی است. این رویکرد با شناسایی و اصلاح باورهای ناسالم، آموزش مهارت های اجتماعی، مواجهه تدریجی با موقعیت های ترس آور، و تقویت خودکارآمدی، به کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان کمک می کند. همچنین، راهکارهای عملی مانند استفاده از گروه های کوچک، زمان انتظار کافی برای پاسخ دهی، بازخورد مثبت و تشویق، و ایجاد محیط امن کلاسی، در کنار مداخلات شناختی-رفتاری، می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان خجالتی منجر شود. بر اساس یافته ها، طراحی و اجرای برنامه های شناختی-رفتاری در مدارس با مشارکت مشاوران، معلمان و خانواده ها، می تواند به بهبود کیفیت زندگی تحصیلی و روان شناختی دانش آموزان خجالتی کمک کند.