رابطه سرمایه های روانشناختی با خودکارآمدی و رشد اجتماعی دانش آموزان دختر پایه ششم

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه سرمایه های روانشناختی با خودکارآمدی و رشد اجتماعی دانش آموزان دختر پایه ششم انجام شد، روش گردآوری و تحلیل اطلاعات در این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری دانش آموزان دختر پایه ششم شهر نهاوند ۷۱۷ نفر می باشند که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ مشغول به تحصیل هستند. نمونه آماری بر اساس جدول مورگان و کرجسی و به روش خوشه ایی چند مرحله ایی و به تعداد ۲۵۰ نفر برآورد شد. سرمایه های روان شناختی توسط پرسش نامه ۲۴ سوالی و چهار زیر مقیاس لوتانز (۲۰۲۱) ، خودکارآمدی توسط پرسش نامه شرر و مادوکس (۱۹۸۲) و رشد اجتماعی توسط آزمون واینلند که توسط پدرینی (۱۹۷۳) تهیه و تدوین شده و توسط براهنی، اخوت و دانشمند (۱۳۵۷) ترجمه و رواسازی گردیده، سنجیده شد. تجزیه وتحلیل های آماری از آزمون های کولموگروف – اسمیرنوف و همبستگی پیرسون و رگرسیون و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویرایش ۲۶ انجام شد.نتایج پژوهش نشان داد که بین سرمایه روانشناختی با خودکارآمدی و رشد اجتماعی به ترتیب به میزان ۴۷% و ۵۰% ارتباط معناداری وجود دارد . با افزایش متغیر خودتوانی، متغیرهای میل به آغازگری، میل به گسترش تلاش و مقاومت و رویارویی افزایش می بابد. با افزایش سرمایه روان شناختی، متغیرهای خودیاری عمومی، خودیاری در خوردن، خودیاری در پوشیدن، خودرهبری یا خودجهت دهی، مسائل شغلی و مشغولیات، جابه جایی، رفت وآمد، حرکت وجنبش، ارتباط و اجتماعی بودن افزایش میابد. پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی مبتنی بر سرمایه های روان شناختی در مدارس ابتدایی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، خودکارآمدی ، رشد اجتماعی