بررسی رابطه بین عدالت آموزشی در توزیع امکانات و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش مناطق محروم

عدالت آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی در سراسر جهان، به معنای فراهم کردن فرصت های برابر یادگیری برای همه دانش آموزان بدون توجه به ویژگی های فردی، اجتماعی و جغرافیایی آن ها است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عدالت آموزشی در توزیع امکانات و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش مناطق محروم به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که توزیع ناعادلانه امکانات آموزشی شامل منابع فیزیکی (فضا و تجهیزات)، منابع انسانی (معلمان باکیفیت)، منابع مالی و فناوری های آموزشی، تاثیر مستقیم و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مناطق محروم دارد. دانش آموزان ساکن در مناطق محروم با چالش های متعددی از جمله کمبود منابع آموزشی، فقدان معلمان باکیفیت، زیرساخت های نامناسب و محدودیت های اقتصادی-اجتماعی مواجه هستند که همگی به کاهش پیشرفت تحصیلی آن ها منجر می شود. پژوهش ها نشان داده اند که سرمایه گذاری هدفمند در مناطق محروم و توزیع عادلانه امکانات آموزشی می تواند به کاهش شکاف تحصیلی و بهبود عملکرد دانش آموزان این مناطق کمک کند. بر اساس یافته ها، تحقق عدالت آموزشی نیازمند رویکردی جامع و چندبعدی شامل توزیع عادلانه منابع، توانمندسازی معلمان، مشارکت جامعه محلی و سیاست گذاری مبتنی بر شواهد است.

کلیدواژه ها:

: عدالت آموزشی ، مناطق محروم ، پیشرفت تحصیلی ، توزیع امکانات ، نابرابری آموزشی