عنوان مقاله:تاثیر آموزش خودتنظیمی بر استقلال یادگیری دانش آموزان ابتدایی

آموزش خودتنظیمی یکی از موثرترین رویکردهای آموزشی در نظام های نوین تعلیم و تربیت است که با تقویت توانایی برنامه ریزی، نظارت، کنترل و ارزشیابی عملکرد یادگیرندگان، زمینه استقلال یادگیری آنان را فراهم می سازد. دانش آموزان دوره ابتدایی در آغاز مسیر شکل گیری عادت های یادگیری قرار دارند و آموزش مهارت های خودتنظیمی می تواند آنان را برای پذیرش مسئولیت یادگیری، افزایش انگیزش درونی، مدیریت زمان، حل مسئله و تصمیم گیری مستقل آماده سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خودتنظیمی بر استقلال یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد خودتنظیمی یادگیری و پرسشنامه استقلال یادگیری گردآوری شده اند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش خودتنظیمی رابطه مثبت و معناداری با استقلال یادگیری دانش آموزان دارد و ابعاد برنامه ریزی، خودنظارتی و خودارزیابی بیشترین نقش را در پیش بینی استقلال یادگیری ایفا می کنند. بر اساس یافته ها، آموزش مهارت های خودتنظیمی می تواند موجب افزایش مسئولیت پذیری، اعتمادبه نفس، انگیزش تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری شود.

کلیدواژه ها:

آموزش خودتنظیمی ، استقلال یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، خودنظارتی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال.