نقش مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی در ارتقای عملکرد تحصیلی و بهبود روابط خانوادگی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_1353

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

ذهن آگاهی به عنوان یکی از رویکردهای نوین روان شناختی در سال های اخیر مورد توجه گسترده قرار گرفته و نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کرده است. مرور پژوهش های انجام شده نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی می توانند با کاهش اضطراب، استرس و افسردگی، به بهبود سلامت روان دانش آموزان کمک کنند. از سوی دیگر، این مداخلات با تقویت مهارت های شناختی همچون تمرکز، حافظه کاری و خودتنظیمی هیجانی، زمینه ارتقای عملکرد تحصیلی و انگیزش یادگیری را فراهم می سازند. همچنین، نتایج مطالعات نشان می دهد که اجرای برنامه های ذهن آگاهی در مدارس، علاوه بر بهبود شاخص های روان شناختی، در افزایش رضایت از زندگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان نیز موثر است. با این حال، محدودیت های روش شناختی نظیر حجم نمونه های کوچک، کوتاه بودن دوره های پیگیری و کمبود ابزارهای بومی سازی شده از چالش های اصلی این حوزه محسوب می شوند. در مجموع، یافته ها تاکید می کنند که به کارگیری مداخلات ذهن آگاهی در مدارس، همراه با آموزش معلمان و بومی سازی برنامه ها، می تواند راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد. در بررسی تاثیر خانواده بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان، نقش عوامل خانوادگی به عنوان یکی از مهم ترین محورهای تعیین کننده موفقیت یا شکست تحصیلی مورد تاکید قرار گرفته است. خانواده نخستین بستر شکل گیری شخصیت، نگرش ها و ارزش های فرد محسوب می شود و محیط عاطفی، فرهنگی و اجتماعی آن، بنیادهای رشد فکری و تحصیلی فرزندان را شکل می دهد. شیوه های فرزندپروری والدین، میزان دخالت، الگوی ارتباطات خانوادگی، سطح سواد والدین و نوع حمایت های مادی و معنوی خانواده بر انگیزه، اعتماد به نفس و نحوه نگرش دانش آموزان نسبت به تحصیل تاثیرگذار است. حضور موثر والدین در فرآیند یادگیری، نظارت بر عملکرد تحصیلی، ایجاد محیطی آرام و امن برای مطالعه، تشویق به تلاش و پیگیری و الگو بودن در ارزش گذاری بر علم، از جمله عواملی هستند که موجب افزایش اشتیاق و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می شود. در مقابل، وجود تعارضات خانوادگی، ناکامی های عاطفی، بی توجهی والدین، فشارهای بیش از حد و انتظارات غیر واقع بینانه می تواند باعث کاهش انگیزه، اضطراب، ضعف اعتماد به نفس و در نهایت افت تحصیلی دانش آموز شود. شرایط اقتصادی خانواده، وضعیت اشتغال والدین و تامین منابع لازم برای تحصیل نیز نقش تعیین کننده ای دارند.

نویسندگان

محمد خبیری

دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

امیرحسین حسین پور

عضو هیات علمی گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، ایران

زهرا السادات سادات زاده

دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران