رابطه ادراک دانش آموزان از سبک اسناد عملکردی معلمان با خودمختاری عاطفی آنان با میانجی گری خودپنداره تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ادراک دانش آموزان از سبک اسناد عملکردی معلمان و خودمختاری عاطفی با نقش میانجی خودپنداره تحصیلی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۱ سنندج انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۱ سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ بود که از میان آنان تعداد ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه ادراک دانش آموز از سبک اسناد عملکردی معلم رینک و همکاران (۲۰۰۶)، پرسشنامه خودمختاری عاطفی استینبرگ و سیلوربرگ (۱۹۸۶) و پرسشنامه خودپنداره تحصیلی لیو و وانگ (۲۰۰۵) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و روش بوت استرپ در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین ادراک دانش آموزان از سبک اسناد عملکردی معلمان با خودپنداره تحصیلی و خودمختاری عاطفی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین خودپنداره تحصیلی به عنوان متغیر میانجی جزئی، نقش معناداری در رابطه بین سبک اسناد عملکردی معلمان و خودمختاری عاطفی ایفا می کند و حدود ۴۵ درصد از تاثیر کل سبک اسناد بر خودمختاری عاطفی از طریق خودپنداره تحصیلی منتقل می شود. از میان ابعاد سه گانه سبک اسناد، بعد کنترل پذیری بیشترین نقش را در پیش بینی خودپنداره تحصیلی و خودمختاری عاطفی داشت. بر اساس یافته های پژوهش، ادراک دانش آموزان از سبک اسناد عملکردی معلمان، هم به طور مستقیم و هم از طریق ارتقای خودپنداره تحصیلی، بر خودمختاری عاطفی آنان تاثیر می گذارد. بنابراین، توجه به بازخوردهای اسنادی معلمان و تقویت خودپنداره تحصیلی دانش آموزان، می تواند به عنوان راهبردی موثر در جهت افزایش استقلال هیجانی، کاهش وابستگی عاطفی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک اسناد عملکردی معلمان ، خودپنداره تحصیلی ، خودمختاری عاطفی ، دانش آموزان پایه ششم ابتدایی