ارتباط گرایش به کمال گرایی با اختلالات خوردن در دانش آموزان مقطع دبیرستان دخترانه شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط گرایش به کمال گرایی با اختلالات خوردن در دانش آموزان دختر مقطع دبیرستان شهر شیراز انجام شد. اختلالات خوردن از جمله مشکلات مهم سلامت روان در دوره نوجوانی به شمار می آیند و با پیامدهای جسمانی، هیجانی، اجتماعی و تحصیلی همراه هستند. از سوی دیگر، کمال گرایی به عنوان یکی از ویژگی های شخصیتی موثر، می تواند در شکل گیری و تداوم نگرانی های مرتبط با ظاهر، وزن و رفتارهای خوردن نقش داشته باشد. از این رو، شناخت رابطه این دو متغیر در دختران نوجوان، به ویژه در بافت فرهنگی و آموزشی شهر شیراز، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت کمی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی مورد نظر بود. نمونه پژوهش شامل ۳۸۴ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه کمال گرایی چندبعدی فراست (۱۹۹۰) و پرسش نامه تشخیصی اختلالات خوردن (EDDS) استفاده شد. داده ها با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و نیز آزمون های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین گرایش به کمال گرایی و اختلالات خوردن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون خطی ساده نشان داد که کمال گرایی توان پیش بینی اختلالات خوردن را دارد و این متغیر توانست بخشی از واریانس اختلالات خوردن را تبیین کند. بدین معنا که با افزایش گرایش به کمال گرایی، میزان اختلالات خوردن نیز افزایش می یابد. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن است که کمال گرایی می تواند به عنوان یکی از عوامل روان شناختی موثر در بروز و تشدید اختلالات خوردن در دانش آموزان دختر مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، پیشنهاد می شود در برنامه های پیشگیرانه و مداخله ای مدارس، آموزش مهارت های روان شناختی مرتبط با کاهش کمال گرایی ناسازگار و ارتقای نگرش سالم نسبت به بدن و تغذیه مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، اختلالات خوردن ، دانش آموزان دختر ، دوره دوم متوسطه ، شیراز