گزارش جامع مساله یابی، طراحی و اجرای خرده فعالیت مداخله ای برای دانش آموز مبتلا به خودزنی خفیف

این پژوهش با هدف طراحی، اجرا و ارزیابی اثربخشی یک مداخله مبتنی بر درمان دیالکتیکی رفتاری (DBT) در کاهش رفتار خودزنی غیرخودکشی (NSSI) در یک دانش آموز دختر ۱۴ ساله انجام شد. پژوهش حاضر به روش مطالعه موردی و در بستر مدرسه اجرا گردید. در مرحله نخست، با استفاده از مصاحبه بالینی، مشاهده مستقیم، پرسشنامه خودزنی (SHI) و تحلیل موقعیت، عوامل موثر بر رفتار خودزنی شناسایی شد. سپس برنامه ای شامل شش جلسه آموزشی با محوریت مهارت های تحمل پریشانی، تنظیم هیجان و تکنیک های فیزیولوژیک درمان دیالکتیکی رفتاری طراحی و اجرا شد. یافته ها نشان داد که پس از اجرای مداخله، نمره خودزنی از ۱۲ به ۳ کاهش یافت، هیچ مورد جدیدی از خودزنی طی چهار هفته پایانی مشاهده نشد، عملکرد تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموز بهبود یافت و استفاده از مهارت های سازگارانه تنظیم هیجان افزایش پیدا کرد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که اجرای مداخلات کوتاه مدت مبتنی بر DBT در محیط مدرسه، همراه با مشارکت خانواده، می تواند در کاهش رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان و ارتقای سلامت روان آنان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

خودزنی غیرخودکشی (NSSI) ، درمان دیالکتیکی رفتاری (DBT) ، تنظیم هیجان ، تحمل پریشانی ، مطالعه موردی ، مشاوره مدرسه ، نوجوان.